خوردگی شیاری ( شکافی ) crevice corrosion                                          

پیل های اختلاف دمشی :

اگر درون دو نیم سلول تیغه هایی از جنش یکسان قرار دهیم و الکترولیت هر دو هم از یک جنس باشند در حالت عادی هیچ اتفاقی رخ نمی دهد اما اگر توسط لوله ای درون یکی از نیم سلول ها گاز اکسیژن و درون نیم سلول دیگری گاز نیتروژن یا هر گازی که دارای اکسیژن نباشد بدمیم باعث می شود یکی از سلول ها به عنوان کاتد و دیگری به صورت آند عمل کرده و واکنش دهند . واکنش کاتدی آن به صورت         

واکنش آندی آن بسته به شراط می تواند توسط فلز با آب ( H2O) و ... انجام شود .

به این گونه پیل ها پیل های اختلاف دمشی می گویند .

در خوردگی شیاری عامل اختلاف دمش اکسیژن باعث ایجاد  خوردگی شیاری می شود . این نوع خوردگی در شیارها ، شکاف ها ، بین پوسته اکسیدی ، رسوب ها و ... رخ دهد .

مکانیزم :

اساس این نوع خوردگی محبوس شدن الکترولیت در یک شکاف و ایجاد یک پیل اختلاف دمشی است. محلی که فشار اکسیژن کمتری دارد آند می باشد که واکنش  در آن رخ می دهد و واکنش کاتدی احیاء اکسیژن است .

این خوردگی دو مرحله دارد . مرحله اول زمانی که درون شیار اکسیژن وجود دارد و واکنش های اکسید شدن و احیاء درون شیار اتفاق می افتد . هنگامی که اکسیژن درون شیار تمام شد فشار اکسیژن خارج از شیار از فشار اکسیژن داخل شیار بیشتر است که تولید یک پیل اختلاف دمشی می کند .

مرحله دوم : بر اثر تمام شدن اکسیژن درون شیار ، یون های Mn+ تولید شده در شیار  یون های منفی که در خارج از شیار است را به سمت خود می کشد ، در اینجا یون هایی مانند کلر تولید کلرید فلز می دهند و چون کلرید در این محیط ناپایدار است هیدرولیز می شود و تولید آب کرده همچنین PH محیط را کم می کند و در نتیجه محیطی اسیدی خواهیم داشت . این عامل باعث می شود سرعت خوردگی بشدت بالا برود .

 

روش های جلوگیری :

بهترین راه حل حذف شیار می باشد .

استفاده از جوش به جای میخ و پرچ .

طراحی قطعات به نحوی که از تجمع الکترولیت در جاهای مختلف جلوگیری شود .

بازدید مرتب قطعات و تمیز کردن تجهیزات .

عدم استفاده از مواد جاذب رطوبت .

جلوگیری از ورود ناخالصی ها به محیط .

استفاده از واشرهای پلاستیکی برای جلوگیری از ایجاد شیار .